Gdy Chiny i Indie wchodzą na nowe etapy rozwoju arsenałów nuklearnych, w tym interkontynentalne rakiety balistyczne (ICBM) i plany budowy flot okrętów podwodnych uzbrojonych w broń jądrową, potrzebny jest dialog strategiczny by zmniejszyć ryzyko napięć politycznych wywołanych wzajemną niepewnością.

USA znajdują się w centrum percepcji zagrożenia nuklearnego Chin. Chiny czują się zagrożone amerykańskimi planami obrony przeciw rakietom balistycznym. Ich niedawne testy antysatelitarne były częściowo próbą zasygnalizowania determinacji przeciw temu postrzeganemu wyzwaniu. Niedawno rozmieszczone ICBM-y DF-31A o zasięgu ponad 11 tysięcy kilometrów mają w zamierzeniu przywrócić wzajemne odstraszanie do chińsko-amerykańskich stosunków strategicznych.

Chiny rozbudowują flotę okrętów podwodnych wyposażonych w broń jądrową, z projektowaną liczbą 5 łodzi klasy Jin. Baza okrętów podwodnych przenoszących rakiety balistyczne (SSBN) jest obecnie budowana na wyspie Hajnan na Morzu Południowochińskim. Pekin w kwietniu określił Morze Południowochińskie swoim "centralnym interesem", dążąc do zapewnienia sobie bezpiecznego obszaru operacyjnego dla bazujących na morzu sił nuklearnych.

Ten rozwój wypadków wpływa na indyjskie myślenie o bezpieczeństwie. Chociaż chińskie planowanie sił jądrowych jest w dużej mierze zorientowane przeciw USA, indyjskie planowanie sił jądrowych jest coraz bardziej kształtowane przez pogląd o mrocznych intencjach chińskich.

Indie mają obecnie pewność wzajemnego odstraszania w stosunkach z Pakistanem i stanowią wiarygodne zagrożenie nuklearne dla swojego tradycyjnego rywala poprzez rakiety krótkiego zasięgu i przenoszone drogą powietrzną bomby grawitacyjne. Jednak Indie mają mniej pewności względem "północnego sąsiada", do którego aluzje czyniono podczas testów nuklearnych w 1998 roku.

Kierunek ich obecnej modernizacji sił jądrowych wskazuje jasno na uśmierzanie wewnętrznego strachu przed agresywnymi Chinami. Indie chcą w przyszłym roku zacząć testy pocisku Agni-V, ich pierwszego ICBM. Jego projektowany zasięg 6000 kilometrów jest w głównej mierze obliczony na osiągnięcie chińskich celów. Zapytany dlaczego indyjskie ministerstwo obrony nie buduje ICBM z większym zasięgiem i domyślnie z większą selekcją celów, dyrektor projektu Agni-V odparł: "Mamy takie możliwości. Ale zasięg rakiety i jej śmiercionośność są oparte na aktualnym celu zmniejszania zagrożenia."

Indie testują swój pierwszy SSBN, Arihant, i budują bazę SSBN koło Visakhapatnam na swoim wschodnim wybrzeżu. Indyjscy analitycy obronności widzą w nowej platformie SSBN narzędzie przeciwdziałania chińskim wypadom na Ocean Indyjski. Jak zauważył jeden z komentatorów, "granice morskie Indii są otwartym zagrożeniem dla bezpieczeństwa Indii."

Wystrzeliwana z pokładu okrętów podwodnych rakieta balistyczna K-15, która prawdopodobnie uzbroi indyjskie SSBN, ma zasięg tylko 700 kilometrów, co oznacza że okręty podwodne będą musiały pływać blisko Chin by mieć w zasięgu znaczące cele na wschodnim i południowym wybrzeżu chińskim. Dopiero niedawno rozpoczęły się prace rozwojowe nad SLBM (rakietą balistyczną wystrzeliwaną z pokładów okrętów podwodnych) Agni-III o większym zasięgu. Obawy Indii o rywalizację morską z Chinami mogą zatem okazać się samospełniające.

Obecny dialog co do tych ambicji nuklearnych jest minimalny. Indie i Chiny spotykają się na ogólnych dyskusjach na temat obronności jedynie co roku. Powinien zostać zainicjowany regularny dialog dotyczący postępu w możliwościach arsenałów nuklearnych i doktryny nuklearnej. Pomogłoby to w zmniejszeniu napięć strategicznych wywołanych błędną percepcją.

Rola Pakistanu w tej rodzącej się rywalizacji nuklearnej jest obecnie niejasna. Indyjska analiza zagrożenia nuklearnego coraz bardziej koncentruje się na Chinach. Jednak Pakistan szybko produkuje materiał rozszczepialny do zastosowania militarnego i negocjuje dostawę 2 reaktorów atomowych z Chin z naruszeniem zasad Nuclear Suppliers Group. Pakistan powinien zatem zostać włączony w ten dialog regionalny by pomóc wszystkim stronom w uzyskaniu jasnego obrazu ich środowiska strategicznego.

Rozwój arsenałów nuklearnych Indii i Chin jest obecnie stymulowany asymetrycznymi percepcjami zagrożenia. Poruszenie ich wewnętrznych obaw nuklearnych w otwartych dyskusjach będzie wymagało odwagi politycznej. W interesie redukcji ryzyka nuklearnego i zapobiegania rywalizacji strategicznej zagrażającej ich wzajemnemu wzrostowi gospodarczemu, czas aby New Delhi i Pekin podjęły te pierwsze kroki zmierzające do kontrolowania kierunku i kształtu ich rywalizacji nuklearnej.

 

Frank O'Donnell obecnie jest magistrantem studiów strategicznych na uniwersytecie w Aberdeen. Posiada MA Honours (first class) stosunków międzynarodowych i studiów bliskowschodnich uniwersytetu w St Andrews.

 

Poglądy i opinie niniejszym wyrażone są jedynie poglądami i opiniami autora, a nie International Relations and Security Network (ISN).

 

Copyright International Relations and Security Network

Oryginalna wersja artykułu znajduje się pod adresem:

http://www.isn.ethz.ch/isn/Current-Affairs/Security-Watch/Detail/?ots591=4888caa0-b3db-1461-98b9-e20e7b9c13d4&lng=en&id=117570

 

Opis stosunków Indie-Chiny na naszej stronie:

http://www.stosunkimiedzynarodowe.info/kraj,Indie,stosunki_dwustronne,Chiny

 

FOTO: Flickr user Megan Choo